Wat betekent ouderverstoting en hoe kan je het herkennen ?

Ouderverstoting is zeer complex en niet altijd even makkelijk te herkennen.

Wat betekent ouderverstoting - oudervervreemding – contactbreuk ?

Bij ouderverstoting gaat het kind zich heel sterk verbinden met één ouder en de andere ouder minachten, zonder geldige reden (zoals mishandeling of verwaarlozing). 

Er ontstaat een contactbreuk tussen ouder en kind, met negatieve gevolgen voor de ontwikkeling van het kind en zeer veel pijn en verdriet bij de geminachte ouder en diens omgeving.

In een artikel op Wikipedia omschrijft Gardner het begrip ouderverstoting als volgt;

“Het ouderverstotingssyndroom is een afwijking die zich bijna uitsluitend voordoet bij conflicten rond ouderlijk gezag. Primair kenmerk is de lastercampagne die het kind voert tegen een ouder, een campagne waar geen geldige reden voor is. Het is het resultaat van de combinatie van de indoctrinatie door een programmerende (hersenspoelende) ouder en de eigen bijdragen van het kind aan de verkettering van de ouder die het doelwit is. Als er daadwerkelijk sprake is van mishandeling en/of verwaarlozing door een ouder, kan de vijandschap van het kind terecht zijn, waardoor een categorisering onder oudervervreemdingssyndroom niet van toepassing is”.

Hoe kan je het herkennen ? (volgens Gardner)

• Het kind minacht de ouder volledig en ontkent de positieve eigenschappen.

Het kind haalt redenen aan die niet in verhouding staan met de verstoting, of die niet berusten op zijn eigen ervaring.

 • Volgens het kind is de ene ouder volledig goed en de andere volledig slecht. Deze manier van zwart-wit denken gebruikt soms ook in andere sociale relaties.

• De geliefde ouder geeft aan dat het kind er zelf zo over denkt – of het kind benadrukt dat het zijn eigen ideeën zijn.

 • Het kind steunt de geliefde ouder onvoorwaardelijk.

• Het kind voelt zich niet schuldig naar de geminachte ouder toe.

 • Het kind neemt de ideeën van de geliefde ouder (en diens entourage) over, uit die, ook als die niet stroken met de eigen ervaringen. Soms is dit zeer duidelijk door het gebruiken van volwassen taal.

• Uitbreiding van de minachting naar de entourage van de geminachte ouder (zoals zijn familie, nieuwe partner, kinderen van de nieuwe partner, buurt, … ).

Soms zijn enkele kenmerken aanwezig, soms allemaal. Er is dus sprake van verschillende gradaties. 

In ernstige gevallen ziet men een verband met hechting en trauma in de jeugdjaren van de geliefde ouder (volgens Childress) en is er regelmatig sprake van partnergeweld, reeds voor de scheiding.

“Een kind heeft recht op beide ouders”